Sta op tegen kanker!

Ik zit op de bank te kijken naar Sta op tegen Kanker (Nederland 1). Opeens denk ik: ik ga weer eens wat schijven op m’n weblog! Sinds we kampioen zijn geworden met hockey (laatste bericht) is er veel gebeurd. Zoveel dat ik vaak dacht “hier moet ik over schrijven”, maar meestal kon ik ‘t niet opbrengen…

Kampioenen!!!

“De mooiste club van Nederland: Leonidas, Leonidas. Kameraden hand in hand, Leonidas Olé!” Schalde – op de maat van het bekende clublied van Feyenoord – over de Voorburgse velden na de 3-0 overwinning op Cartouche Heren 2. Het was lang geleden dat we weer gezongen hebben na een wedstrijd, en het was dubbel en dwars verdiend: we zijn kampioen!!!

Golflegende Seve Ballesteros overleden

Golflegende Severanio Ballesteros is de ochtend van 7 mei in zijn huis in Spanje overleden. Hij werd slechts 54 jaar. Toen de familie van de Spanjaard gisteren via zijn website liet weten dat de conditie van de Spanjaard ernstig was verslechterd, vreesde de golfwereld al voor het ergste.

Nauwelijks 24 uur na het bericht op zijn website melden verschillen Spaanse bronnen (TVE, Marca) dat de vijfvoudig majorwinnaar in de vroege ochtend van zeven mei, bij het opkomen van de zon, de strijd tegen zijn hersentumor heeft verloren. Dat bericht werd helaas rond kwart voor negen bevestigd op de website van Ballesteros. In het bijzijn van zijn familie in zijn huis in Spanje kwam een einde aan het leven van de meest charismatische Europese golfer ooit.

Lees verder op golf.nl

In memoriam: Seve Ballesteros (Out of Bounds)

De uitslag is bekend…

Na het vorige bericht kreeg ik nogal wat commentaar op de titel “Hoe kon ik zo positief zijn”. Dat had natuurlijk “Hoe ik zo positief kon zijn” moeten zijn. Excuses voor eventuele schrikreacties. Deze keer is de titel beter overwogen. Zoals ik de vorige keer al schreef zou 2 mei de uitslag van de eerste échte controle bekend zijn. En zoals jullie konden lezen was ik best gespannen…

Hoe kon ik zo positief zijn

Veel mensen hebben mij het afgelopen jaar gevraagd hoe ik in hemelsnaam zo positief kon blijven. Interessante vraag natuurlijk. Je denkt graag dat je heel bijzonder bent, maar inmiddels ben ik er wel achter dat het meevalt, hoor. Natuurlijk ben ik van nature een optimist, maar de randvoorwaarden waren ook gunstig en dat is minstens zo belangrijk.

Drukdrukdruk

Neeeeeej! Ik ben niet gestopt met schrijven! Ik heb er gewoonweg geen tijd voor gehad/willen maken. Ik was echt te druk met andere dingen. Over het algemeen allemaal leuke dingen en dan heb je al snel dat je geen tijd maakt om te schrijven. Ik had echter wel genoeg om over te schrijven. Bij deze dus alsnog!

Eén jaar later…

Vandaag, 27 januari 2011, is het precies een jaar geleden dat ik te horen kreeg dat ik kanker heb (of is het nu had – kankerpatiënt schijn je voor je leven te zijn, dus…). Wat een bizar jaar is het geweest zeg. En ook zo ontzettend snel voorbij gegaan…

Een heftig begin…

Het nieuwe jaar is heftig begonnen! Anderhalve week geleden speelden we op zaterdagavond een zaalhockeywedstrijd in Delft. Raar moment natuurlijk om te hockeyen, zeker als je bedenkt dat we pas om half 10 speelden. Helaas krijgt de bond het niet anders gepland. Maar dat was op zich niet het heftige…

Controle nr. 2 – geen bijzonderheden

Gisteren mocht ik weer met frisse tegenzin naar het ziekenhuis om mijn bloed ter beschikking te stellen aan de wetenschap als voorbereiding op de contole-afspraak vandaag. Hoewel de prik-dame mijn ader toch nog erg had vond (“ik was bang dat de naald erlangs zou schieten”), vind ik dat ie er toch vrij soepel in gleed.

Daaag 2010…

Zo, 2010 zit erop. Het was niet ons beste jaar geloof ik. Toevallig óók nog het dertiende jaar dat we bij elkaar zijn… Maar we zijn er weer doorheen gekomen. Normaal gesproken ben ik niet zo van het terug- en vooruitblikken rond oud- en nieuw, maar dit jaar kan ik daar toch moeilijk omheen, lijkt me zo.