De arbeidsdeskundige

Gisteren kreeg ik de arbeidsdeskundige op bezoek. Het was een apart gesprek. De beste man stelde enigszins formeel geïnteresseerd allerlei vragen, zonder daar vervolgens een reactie op te geven. Hij noteerde de antwoorden, kraamde steeds een lichte hmm uit en ging door naar de volgende vraag. Heel apart.

Gelukkig heeft Shakira erop gehamerd dat ik een arbeidsongeschiktheidsverzekering (leuk scrabble-woord) zou afsluiten toen ik twee jaar geleden voor mezelf begon. En terecht, want zeker met twee kinderen moet je gewoon je verantwoordelijkheid nemen. Tegelijk kan ik me voorstellen dat veel startende ondernemers een andere keuze maken, omdat de kosten voor een AOV aanzienlijk zijn.

De verzekeringsmaatschappij was zo vriendelijk mij zonder enige discussie vanaf het moment dat ik de diagnose kreeg als volledig arbeidsongeschikt aan te merken. Natuurlijk heb ik nog best wat gewerkt, maar ik kwam niet veel verder dan een paar relatief korte dagen tijdens elke cyclus van 14 dagen. En dat kwam vooral door de beperkte tijd die ik beschikbaar had. Ik vind werken leuk, dus de wil om dat te doen was er zeker.

Vrij snel na de goede boodschap in augustus ben ik de werkfrequentie weer gaan opvoeren. Ik werk nu zeker nog niet het aantal uren dat ik werkte voor ik wist dat ik kanker had, maar het gaat alweer de goede kant op. Tegen het nieuwe jaar hoop ik weer gewoon full-time te werken. Dat heb ik ook gedeeld met de arbeidsdeskundige. Eind deze maand zit ik als het goed is zeker weer op 60% en daarmee eindigt helaas de uitkering.

Dat is natuurlijk wel jammer, maar het is erg fijn om weer normaal te kunnen werken en vooral weer met de toekomst bezig te zijn. De uitdaging is vooral om dingen te doen die ik leuk vind en dat geldt natuurlijk ook voor de zakelijke activiteiten. Leuke dingen doen geeft immers energie. Dat is toch wel de belangrijkste les geweest van de afgelopen 10 maanden.

De arbeidsdeskundige had volgens mij wel de indruk dat het goed zou komen, maar hij sprak dat (natuurlijk) niet uit. Ik wist niet was ik van het gesprek moest verwachten en ik weet nu ook nog niet wat ik ervan moet denken. Deze man zal rapport uitbrengen naar de verzekeringsmaatschappij en dan is het klaar. Ik had natuurlijk gehoopt ook wat van het gesprek te leren. Dat is helaas niet gebeurt. Daar ga ik de man nog een keer op aanspreken. Hij woont in onze wijk, dus ik kom ‘m vast nog een keer tegen. 🙂

Advertenties

6 comments

  1. Tja Jules, wat moet ik daarop zeggen??!! Doet me denken aan wat jaaaaren terug jouw toen Uncle Ber tegen mij zei: jij bent gewoon te eerlijk!! (ik zal niet ingaan over wat het was) maar…als 59% je de uitkering geeft, zou ik me toch houden aan de 59$ en niet de 60%…niet eerlijk??? misschien ook niet oneerlijk, want je kunt nooit weten of je de 60% wel haalt, ook al willen we dat allemaal en jij zeker! Do I make any sense?!!
    Liefs, Tant Miek

  2. De man heeft een andere pet op en het product is de mens.
    Doet hij dit niet dan heeft hij zelf geen werk.
    Toch is dit nog een positief verhaal, Jules, in vergelijking met ervaringen van anderen.
    Je zal het werk maar (willen) doen..

  3. Ja, deze man of vrouw, doen hun opgedragen werk. Hopelijk hebben deze wel begrip voor jouw situatie. Neem de tijd voor een goed herstel.
    Onze zoon Arie heeft deze week zijn laatste kuur gehad en daarom gaan wij hem volgende week weer bezoeken in ZuidFrankrijk.
    N.a.v. de 2e PED Scan was er een duidelijke verbetering. Nu is het afwachten op de laatste scan, om te weten waar we staan, echter helaas moeten we hierop wachten tot jan 2011. We gaan er echter vanuit dat zoals jij dat inmiddels ook ervaren hebt, dat t.z.t. een volledig herstel kan beginnen, wat zijn tijd zal vragen.
    Verder nog heel veel succes en sterkte om je leven weer goed op te pakken.

    1. Beste Jan,
      Dat is een hele mooi mijlpaal. Die laatste scan is toch waar je naartoe leeft en eigenlijk kijk je niet of nauwelijks verder dan dat. En het mooiste is: het herstel vanaf 2 weken na de laatste scan gaat als een speer. Na 4 weken merkte ik eigenlijk pas echt wat mijn lijf te verduren heeft gehad. Ik geloof graag dat niet iedereen even veel geluk heeft als ik tot dusver (afkloppen), maar Arie moet er gewoon op vertrouwen dat zijn lichaam zichzelf echt wel weer goed herstelt.
      Jules

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s