“Golfen werkt als medicijn”

St Andrews Old CourseZoals jullie weten ben ik een redelijk sportief mannetje. Naast hockey is golf een van mijn echte passies. In de afgelopen maanden werd sporten steeds lastiger. Ik heb nog een paar keer op het hockeyveld gestaan, maar mijn conditie werd door de chemo’s al snel zó slecht dat echt meehockeyen niet meer ging. Gelukkig heb ik al die tijd nog prima kunnen golfen!
Golfen is voor mij een hele prettige bezigheid op dit moment. Als je speelt ben je lekker buiten, beweeg je voldoende door de flinke wandeling van 3 à 4 kilometer (bij 9 holes) en omdat je bij elke slag opnieuw geconcentreerd moet zijn, vergeet je al snel je dagelijkse beslommeringen. Er zijn meer kankerpatiënten die er zo over denken, getuige een artikeltje in de Telegraaf van vorige week met de titel “Golfen werkt als medicijn“.
De titel van het artikel is helaas erg pretentieus en met zinsneden als “Allen wonnen de strijd, in elk van de gevallen was golf het medicijn dat ze er weer bovenop kreeg” komt het de geloofwaardigheid niet ten goede.
De kern van het verhaal is voor mij echter heel herkenbaar. Ik kan me goed verplaatsen in de quotes van de kankerpatiënten die in het artikel genoemd worden.
Twee weken geleden ontmoette ik op een golfbaan een dame die herstellende was van borstkanker die een vergelijkbare beleving had ten aanzien van het golfen en haar ziekte. Ook voor haar is golf een geweldige afleiding geweest en een uitstekende manier om toch vooral te blijven bewegen.
Er is volgens mij nog geen arts die durft te beweren dat sporten je geneest van kanker, maar ik krijg de indruk dat de medici het steeds meer eens raken over het feit dat sporten wel degelijk helpt om beter door de behandelingen heen te komen. Uit een recent zweeds onderzoek bleek dat sportieve kankerpatiënten beschikten over meer levenslust, minder pijn voelden en beter functioneerden op fysiek en mentaal vlak. Ik geloof zeker dat golfen eenzelfde positieve bijdrage levert!
Golfers kunnen dit weekend trouwens hun hart ophalen. Op dit moment wordt het Britse Open gespeeld op de Old Course van St. Andrews in Schotland. Het is de 150e editie van dit belangrijke toernooi en de baan waarop gespeeld wordt, wordt beschouwd als de bakermat van het hedendaagse golf. Dit toernooi op deze baan is wat Wimbledon is voor tennissers. De BBC verslaat dit unieke evenement live. Een prima gelegenheid om helden als Tiger Woods, Darren Clarke en Phil Mickleson* in actie te zien. Veel kijkplezier!
Bijzonder weetje: zowel de vrouw als de moeder van Phil Mickleson kregen vorig jaar in dezelfde maand te horen dat ze borstkanker hebben. Darren Clarke heeft enkele jaren geleden zijn vrouw aan dezelfde ziekte verloren. Beide spelers zijn ambassadeurs van Pink Ribbon!
Advertenties

2 comments

  1. Ik ben van nature absoluut geen sportief type. Was er slecht in en was op school altijd en eeuwig de laatste die werd gekozen. Maar 8 jaar geleden, na de geboorte van mijn jongste, woog ik teveel en had ik een conditie van niets. En ik wist dat ik er iets aan moest doen, maar het enige wat ik leuk vond, was zwemmen. Daar dus mee begonnen en na een poosje kwam ik bij WeightWatchers terecht en ben ik daar genoeg afgevallen om weer op een normaal gewicht te zitten. Maar wat mij het meeste opviel, was dat ik de winter nadat ik op streefgewicht was geraakt, geen een keer verkouden was. En je weet uit ervaring zelf ook wel dat je met kleine kinderen constant in aanraking komt met verkoudheden en griepjes etc. Die van mij waren toen nog een stuk jonger en namen het nodige mee, maar ik sloeg me er steeds doorheen.
    Ik ben nog steeds op streefgewicht (al is het soms wel moeilijk 😉 en over het algemeen probeer ik elke dag te bewegen, vooral omdat ik voor mijn werk (vertaler) de hele dag stilzit – ik fiets, jog, zwem en gebruik soms een fitness DVD. En nog steeds merk ik dat mijn weerstand beter is als ik goed eet en voldoende beweeg. En dan heb ik het nog niet over de energie die sporten geeft, je slaapt beter, je humeur verbetert erdoor – ik kan voordelen blijven noemen. Tien jaar geleden geloofde ik niets van al die voordelen – hoe kon je nou meer energie krijgen van iets waar je moe van werd?
    Zo’n artikeltje verbaast me dus helemaal niets. En het lijkt me dat zoiets misschien meer nadruk zou kunnen krijgen bij het herstel van kankerpatiënten – voor zover mogelijk natuurlijk.

  2. Hoi Jules, leuk dat je achter zoveel positieve dingen komt, die artsen je niet vertellen. Er bestaat een Amerikaans blad dat zo heet:”Wat artsen je niet vertellen”. Heel interessant om eens op te Googlen, Henk is er uiteraard op geabonneerd en ik lees het ook regelmatig. Het gaat niet alleen over kanker. Hoewel dat steeds een item is dat aandacht krijgt. Ik merk zelf dat ik niet stil mag zitten, maar ook heel gedoseerd dingen moet doen, Persoonlijk heb wel moeite met het sporten omwille van…Daarvoor kan ik eigenlijk niets goed genoeg. Ik wil dan liever een schone tuin of zoiets, maar dat is veel moeilijker te doseren. Golf lekker nu het weer wat koeler wordt en zorg dat je niet te moe wordt. Veel liefs, Marie-anne

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s