“Helaas heb ik wat te vertellen”

Vandaag is de derde dag na de chemo van afgelopen maandag. En dus de derde dag leven als een soort kluizenaar, overmand door futloosheid en een zeurende weeïgheid. Ik breng m’n tijd vooral door in bed of op de bank en zoek m’n afleiding in DVD’s en af en toe een boek.

Lezen is meestal niet echt mijn ding en als ik moeite heb met concentreren schiet het helemaal niet op, maar nu had ik een goede reden om even door te zetten. Vorige week was namelijk het boek van lotgenote Roos Jelier uitgekomen: Helaas heb ik wat te vertellen. Behalve dat Roos dezelfde voornaam heeft als mijn oudste dochter en dat ze ook de ziekte van Hodgkin heeft gehad, hebben we meer overeenkomsten. Haar zeer gewenste – maar niet-verwachtte – zoontje heet Jules! 🙂

Gezien mijn beperkte leeservaring, zul je mij niet snel op het schrijven van een (soort van) recensie betrappen. Als ervaringsdeskundige maak ik graag een uitzondering, maar verwacht geen literair geneuzel! 😉

Helaas heb ik wat te vertellen is een zeer persoonlijk en vlot geschreven verhaal over een jonge vrouw die midden in het leven staat en plots wordt geconfronteerd met kanker. Aan de ene kant is deze confrontatie een verschrikking voor haar, aan de andere kant verklaart het de ondraagbare jeuk en enorme zweetaanvallen waar ze al meer dan een jaar mee rondloopt. De genezing als doel is dan ook de rode draad door het boek.

Roos Jelier neemt je mee op een zeer emotioneel avontuur met hoge pieken en diepe dalen, waar ze zich met de mensen die dichtbij haar staan op een energieke manier doorheen slaat. Voor mij als lotgenoot zijn haar belevenissen rond de kuren heel herkenbaar, ondanks dat ik – tot dusver – de bijwerkingen op een andere manier ervaar. Roos moet bijvoorbeeld veel overgeven na de kuren (ik niet) en heeft na gift 1 al een te lage weerstand, waardoor de volgende kuur uitgesteld moet worden (mijn weerstand blijft goed genoeg).

De manier waarop Roos de periodes vóór, tijdens en na de behandelingen heeft ervaren zijn flink emotioneel. De feitelijke momenten waarop de emoties loskomen zie ik zo voor me, maar de emoties zelf niet. Dat heeft ongetwijfeld te maken met de verschillende manieren waarop verschillende mensen (alleen al mannen en vrouwen) dit soort momenten verwerken. Dat maakt haar verhaal voor mij ook af en toe wat onwerkelijk, maar ik vind het een verrijking om te lezen hoe anderen – ook haar naasten – emotioneel met de confrontatie van kanker omgaan.

Het boek is heel prettig geschreven en leest door het eigentijdse taalgebruik en korte zinnen makkelijk weg. Verwacht echter geen intrigerend plot of plotselinge wendingen.

Voor mensen die zelf net geconfronteerd zijn met Hodgkin (of een andere vorm van kanker) is Helaas heb ik wat te vertellen zeker een aanrader. Ondanks dat je de persoonlijke ervaringen van Roos niet als voorbode kunt beschouwen, krijg je wel een goed beeld van wat je te wachten staat als je een reeks van chemo-kuren voor de boeg hebt. Bovendien geeft haar positiviteit – ondanks de moeilijke momenten – je voldoende moed om de strijd tegen de kanker aan te gaan!

Helaas heb ik wat te vertellen is verkrijgbaar in de boekhandel, maar natuurlijk ook online!

Advertenties

8 comments

  1. Beste Juul

    Berichtje over Jordy v Houdt

    De uitslag van de pet scan 12 Mei was complete remissie , dat houdt dus in dat mijn zoon nog 2 kuren moet hebben (4 chemo’s) en niet bestraald hoeft te worden alleen de kuur is twee weken uitgesteld omdat de leukocyten te laag waren 2,4 moet minimaal 2,5 zijn bovendien was de leverfunctie niet in orde maar dat hersteld weer zij de hematoloog van de daniel den hoed, mijn zoon was uiteraard blij met de uitslag , hij zij wel tegen mijn vrouw en mij dat hij pas echt heel blij is als de laatste 4 chemo’s erop zitten. Alleen schijnen de vaten in je armen niet te herstellen .Persoonlijk heeft hij niet zo de behoefte om het van zich af te schrijven , maar ik wel. Hij studeert rechten maar dat heeft hij even naast zich neergelegd , alleen zijn scriptie nog Jules ik heb over jou een super positief gevoel dat je weer voor 100 % de oude wordt , ik blijf je volgen ,geef je twee kinderen een dikke knuffel
    Ik blijf je op de hoogte houden
    Groetjes

    Cor van Houdt

  2. Dag Jules,
    Je weet een mens wel aan het schrikken te krijgen met zo’n titel als binnenkomer.. Mooie recensie over een belangrijk boek, begrijp ik. Luister verder maar lekker (sic!) naar wat er voor jou te doen en zeker te laten is. Fijn dat je ons nog steeds zo informeert. Groet aan jullie allen van Wim en Marijke

  3. Hai Jules, je weet je publiek wel bij de tijd te houden: ik schrok me rot, maar gelukkig het waren niet jouw woorden en een grijpende titel voor een boek is het zeker. Ik kan me ook voorstellen dat je herkenning ziet in dat boek. “geniet ervan” is een beetje triviaal, maar toch… ik blijf je bewonderen; ik ben zelf na een slechte dag behoorlijk van slag, maar het gaat al weer een beetje beter met de pred-pil. Veel goeie moed voor de rest van de kuur en ik denk dat je al een aardig boek in concept hebt. liefs voor jullie alle 4,
    Marie-anne

  4. Hi Jules, had me voorgenomen niet te komen met middeltjes, die voor dit of dat dienen. Maar nu, Cor van Houdt schrijft, over zijn zoon en bloedvaten, doe ik het toch. Hopelijk leest hij het, ik zal meerdere informatie zoeken. Ergens opgeborgen tussen wat ik nog moet rangschikken in mijn ordner. “Wat goed is voor de mens”, grapje. Bio Quinon Q 10 versterkt bloedvaten. Het is van Pharma Nord, http://www.pharmanord.nl. Groeit en bloeid de tuin al, fijn Pinsterweekend.
    Groet Monique

  5. Heeee Jules,
    Ik heb het boek gisteren in één keer uitgelezen…….wat een herkenning……niemand begrijpt ‘het gevoel’, dat moet je zelf ervaren hebben…..
    Sterkte en succes!
    Claudia

    1. Ja, goed boek he! Ik wens jullie ook heel veel sterkte met jullie zoon. De laatste loodjes zullen best zwaar wegen! Hebben jullie de reactie van Monique nog gelezen over Bio Quinon Q 10? Geen idee of het helpt, maar proberen kan geen kwaad, toch? Als het wel helpt hoor ik het graag! 🙂

  6. Ik heb het boek na je blog besteld en tijdens de vorige kuurronde in een dag uitgelezen. Wat een herkenning! Weliswaar gelukkig ook veel wat ik niet herken (bijv. die vreselijke misselijkheid), maar toch. Bedankt voor de super tip!

    Las trouwens hierboven iets over een uitgestelde kuur wegens leuko’s op 2.4. Vraag me dan zo af hoe de slechte leverfunctie daar bij meespeelde. Ik heb vandaag mijn kuur gehad met leuko’s van 1.6… schrok ik wel van. Drie weken geleden waren ze nog 10. Nu maar hopen dat Neulasta morgen de boel weer rechttrekt!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s