Kortgewiekt

Gisteren om ongeveer 13:00 uur was het een week geleden dat mijn schoonvader is overleden, een emotionele dag voor Shakira en haar moeder. Ze zijn samen met de kinderen rond dat tijdstip naar het graf geweest om hem te herdenken. Er zullen het komende jaar nog veel herdenkmomenten komen. Behalve zijn verjaardag en de trouwdag, is ook elk “eerste-keer-zonder-moment” een soort moment om te herdenken. De eerste keer pasen, de eerste verjaardag van Roos, noem maar op. Ik hem me laten vertellen dat dat de momenten zijn waarop nabestaanden het in het eerste jaar het moeilijkste hebben. We gaan het meemaken…

Gelukkig was er deze week ook weer wat goed nieuws. Ik heb akkoord gekregen op een nieuwe opdracht bij Essent. Samen met de andere projecten die ik al had lopen, kan ik daarmee de tijd die ik wél kan werken nuttig besteden en komen er ook nog wat centen binnen. Da’s toch een prettig gevoel. Niet alleen om het geld, maar ook om het vertrouwen dat je ondanks alles krijgt.

KortgewiektZoals al voorspeld is twintig dagen na de eerste behandeling de haaruitval begonnen. Ik merkte het vrijdag toen ik onder de douche mijn haar stond te wassen en toevallig even naar mijn handen keek. Het haar valt niet met plukken tegelijk uit, maar ik merk wel heel goed dat het dunner wordt.

Omdat ik toch naar de kapper moest, heb ik het gisteren meteen maar flink kort laten wieken. Mogelijk stagneert de haaruitval en kan ik ’t weer lekker laten groeien. Anders heb ik nu een tussencoupe en laat ik het waarschijnlijk vrij snel kortwieken.

Gisteren – het was een drukke dag – ben ik ook weer op controle geweest in het ziekenhuis, bij de hematoloog. Mijn bloedwaarden waren opnieuw in orde. Het enige zorgpuntje is de waarde van mijn witte bloedlichaampjes, die blijft laag. Nu is er nog geen reden om in te grijpen, maar als dat aanhoudt, krijg ik bij de volgende behandeling een groeistimulator voor die leukocyten. Een soort Pokon, zeg maar.

Verbazingwekkend genoeg was mijn gewicht nog steeds onveranderd. Dat terwijl ik zelf het gevoel heb dat ik geen vet meer over heb en veel mensen tegen me zeggen dat mijn gezicht een stuk smaller is geworden en dat ik ook wat massa kwijt ben bij m’n armen en m’n borstkas. Ik had bovendien verwacht dat de gebeurtenissen van afgelopen week ook niet zouden bijdragen aan het aansterken…

Aanstaande vrijdag mag ik weer aan het infuus. Dan begint het circus weer opnieuw. Duimen dat de reactie weer hetzelfde is als de eerste twee keer.

Advertenties

4 comments

  1. Heel veel sterkte maar weer. het blijft toch steeds moeilijk, je moet er doorheen straks kun je weer vooruit kijken.

    je schrijf wel leuk moet ik zeggen ondanks dit moeilijke moment.(Pokon!!)
    Gisteren een leuk artikel gezien van mij zelf op http://www.shesport.nl als je even niks te doen heb moet je maar eens kijken. Dan weet je precies wie ik ben.

    STERKTE HE
    CORMA REINDERS

  2. Beste Juul en Shakira,

    chapeau! voor de wijze waarop jullie zo bewust met de verdrietigheden omgaan, terwijl jij toch ook gewoon de tijd moet hebben om ‘ziek’ te zijn. De leukocyten lpoen misschien een beetje te snel terug. Je persoonlijkheid groeit als de crocussen in het park.
    Alle goeds uit Berlicum, Marie-anne

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s