Alsof er niets aan de hand is

Het zijn hectische dagen. Er moet veel geregeld worden. Bloemen, kaarten, muziek, voordrachten, noem maar op. Dingen waar je eigenlijk helemaal geen zin in hebt, maar die toch eigenlijk ook wel weer heel mooi zijn. De foto’s roepen veel herinneringen op en maken veel emoties los. Nu hebben we alles klaar. We hebben een goed gevoel bij onze voordrachten en de bloemen zijn de mooisten die ik ooit gezien heb. Nu kunnen we ons rustig voorbereiden.

Gisteren en eergisteren hebben we gegeten bij Opa en Oma met de meisjes. Opa ligt thuis opgebaard. Ik vond dat in het begin best vreemd, misschien zelfs een beetje eng. Maar nu moet ik zeggen dat het toch best prettig is. Ik was ook heel benieuwd hoe de kinderen erop zouden reageren, maar dat ging gelukkig heel natuurlijk. Sophie vind het af en toe wel een beetje eng. Roos vind het prachtig, maar vind dat Opa er wel een beetje nep uit ziet. 🙂

Ze staat af en toe naast de kist tegen opa te praten alsof er niets aan de hand is. Gisteren zei ze uit zichzelf “ik hou van jou, opa” tegen hem. Tranentrekkend!

Gelukkig was mijn chemo-kuur weer goed te verdragen. Ik merk dat de reacties op de kuur met hetzelfde patroon komen als bij de eerste kuur en dat het zeker niet erger is dan de eerste keer. De belangrijkste bijwerking was weer de vermoeidheid. Die heb ik deze week natuurlijk af en toe wel wat genegeerd, maar ik moest er toch regelmatig aan toegeven. ’s Middags rusten en ’s avonds op tijd naar bed.

Het moeilijkste in de hele situatie vind ik dat ik er niet 100% voor voor Shakira kan zijn. Hoewel ik vind zat ze zich er wonderbaarlijk goed doorheen slaat en zich sterk houdt, weet ik dat ze mijn hulp en mijn schouder zo hard nodig heeft. Maar ongetwijfeld komen er nog momenten genoeg dat ik die schouder alsnog kan aanbieden.

Het leven is soms wel bijzonder hard. Mijn schoonvader was de steun en toeverlaat voor Shakira in deze rare tijd. Hij had zich voorgenomen er voor 100% voor mij en daarmee voor Shakira te zijn. Hij voelde zich al schuldig dat hij een nieuwe baan kreeg een er daardoor overdag niet kon zijn. En dan wordt hij ons zo plots ontnomen. Niet te geloven.

Gérard wordt morgen om twaalf uur begraven in Maassluis. We gaan hem een waardig afscheid geven!

Advertenties

10 comments

  1. Jules, ik kan mij voorstellen dat je vind dat je er niet genoeg bent voor Shakira. Maar ze krijgt nu van anderen ook die schouder. Als jij straks weer beter in je vel zit, nemen de aantallen schouders van anderen automatisch af (dat is niets persoonlijks, maar heeft met het tijdspad te maken) en dan kan je Shakira vast nog meer dan genoeg helpen. Dus weg dat schuldgevoel en gewoon doen wat je kan!

    Fijn dat jullie de meiden mee hebben genomen naar opa en oma. Zo kunnen hun in een vertrouwde omgeving op hun manier met dit verlies omgaan.

    Knuffel voor jullie 4-tjes!
    Ada

  2. Het leven is inderdaad voor jullie overklaarbaar wreed op dit moment. Toch lees ik ook mooie momenten waar jullie kunnen bij-blijven. Wat zijn dierbaren om jullie heen nu belangrijk. Blijf bij je behoeften, dan ben je er het best voor de ander.
    Marijke

  3. Jules, ik vind het prachtig om te lezen met hoeveel respect en liefde je over je schoonvader schrijft. Ik hoop dat jullie morgen op die manier afscheid kunnen nemen, die jullie voor ogen hebben. Veel sterkte, ook voor je vrouw.

    Sacha

  4. Jules en Shakira,
    Wij zijn ook geschrokken van het bericht van het overlijden van jullie (schoon)vader. Ik, en dat geldt voor Albert ook, weten hoe het is als je vader op zo’n jonge leeftijd overlijdt. Gelukkig heeft jouw vader de kleinkinderen toch nog enkel jaren mogen meemaken. Dat mag n dierbare herinnering zijn, die je in ieder geval voor de meisjes in de toekomst levendig kunt houden.
    Het is jammer dat je toekomstige mooie gebeurtenissen niet meer met hem kunt delen.

    Nanny en ik wensen jullie sterkte in deze dagen en natuurlijk in de moeilijke weken die gaan komen. Worstel en kom boven!

    Chris en Nanny Sohier

  5. goh…worstel al een paar dagen met de juiste woorden terwijl het zo makkelijk blijkt…Luctor et Emergo, onder verwijzing naar onze Zeeuwsche roots. Chris en Nanny, bedankt!

  6. Dag Shakira en Jules, een beetje als Rene loop ik al een paar dagen te denken wat ik jullie tot troost kan zeggen. Misschien troost jij, Jules wel de mensen die een beetje met de mond vol tanden staan. Hoe wonderlijk en onvoorspelbaar gaan de dingen in het leven. Wat Chris zegt kan ik helemaal beamen. Het is geweldig dat de dochters hem bewust hebben leren kennen en dat jullie hen op zo’n natuurlijke manier afscheid hebben laten nemen: echt heel goed en troostend ook voor de (schoon)moeder/ oma; het is bijna Cruyfiaans. Doorgaan hoor met schrijven; het kan niet anders dan dat het voor jullie troostend zal zijn en helpt de dingen op en rijtje te krijgen. Veel hartelijks uit Berlicum

  7. Hallo Shakira en Jules,
    Gecondoleerd met het verlies van je vader en schoonvader. We wensen jullie erg veel sterkte en kracht toe. Onthoudt, de zon schijnt altijd, maar je ziet hem niet op elk moment. We weten zeker dat jullie deze zware tijden te boven komen. Het is bijzonder te lezen hoe jullie omgaan met de ziekte van Jules. Erg veel sterkte de komende tijd, en blijf vooral schrijven Jules. Dat geeft jullie maar zeker ook andere mensen veel steun.
    x, Marc en carly

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s