“Hoe gaat het?”

“Hé, hoe gaat het?” Een nietzeggende, bijna holle vraag die we heel gewoon zijn te stellen aan een ander. We verwachten er eigenlijk ook niet veel anders op terug dan een “Prima!” of “Goed, hoor”.  Je zou toch raar staan te kijken als iemand op die vraag ineens zij levensverhaal of diepste gevoelens met je gaat delen.

Vandaag zei iemand tegen met dat hij toch wel even twee keer moest nadenken voor hij me de zo gangbare vraag ging stellen. Niet zo vreemd op zich. Het lijkt natuurlijk een beetje vragen naar de bekende weg. “Ja, ellendig natuurlijk. Ik heb kanker, wat denk je dan!” En ik kan me voorstellen dat mensen een beetje bang zijn voor die reactie.

Maar gelukkig vroeg hij het toch. “Hoe gaat het met je?” Ik zou het ook erg vervelend vinden als mensen het ineens niet meer zouden vragen. Ik kan dan lekker reageren met “Prima”, “Best OK”, “Redelijk” of “Vandaag even niet zo…”. Daar kan de ander dan weer op reageren en je merkt snel genoeg aan elkaar hoe diepzinnig het gesprek zal worden.

Voorlopig vind ik het erg fijn dat ik er met Jan en alleman over kan praten. Het helpt mij om het een plekje te geven en het geeft me de kans om mensen te laten weten dat ik er positief over ben. Ik merk namelijk dat mijn positieve houding ervoor zorgt dat mensen zich niet anders tegen me gaan gedragen. Ik zou het heel vervelend vinden als dat wel zou gebeuren… dat mensen je als een outcast gaan behandelen.

Mijn antwoord was dan ook “Het gaat prima”. En het gaat ook écht prima. Ik voel me niet ziek en ik heb er alle vetrouwen in dat ik ga genezen. Natuurlijk zie ik op tegen de chemo kuren, maar ik heb nog geen idee hoe ik erop ga reageren. Dus waarom zou ik me er nu al druk om maken?

Dus vraag maar raak! Dat helpt me vast meer dan stilzwijgend verschuilen.

Ps: prima reis gehad vandaag, Beetje veel regen in de laatste 200 km, maar die is nu overgegaan in dikke vette sneeuw!!! Morgen nog een half uurtje de berg op en dan de latten onder. 🙂

Advertenties

4 comments

  1. Hallo Jules, kreeg vanmorgen jouw website door van Reinoud en ik lezen …………
    tja, hoe kan ik nu neerzetten wat ik voelde: emoties, bewondering enz., samenvattend: je bent een kanjer! Bij het stukje over “”Roos” schoten de tranen in mijn ogen, want ik ken jullie grote dochter( en ook jullie kleine meisje). Ik ben niet gelovig, maar ik ga wel voor jullie ”duimen”. Zet ‘m op hoor: ik ben er ook van overtuigd, dat een positieve houding helpt. Groetjes uit Rotterdam.

    Ali Wolff

    ps een kus voor de 3 dames en een aai voor jou

    1. Lieve mevrouw Wolff,
      Hartelijk bedankt voor de reactie op mijn weblog. Ook daar is moed voor nodig. Ik kan me voorstellen dat de film zich in uw hoofd weer helemaal opnieuw heeft afgespeeld toen Reinoud het vertelde.
      Groeten van mij en een kus van de dames terug.
      Jules

  2. Jules, Heb je mijn paar woordjes ontvangen? I am not so terribly good at this, by I hope you did receive it. we are praying for you, duimen en alles wat maar mogelijk helpen kan!
    Liefs, Tante Miek

    1. Hi Miek,
      I did receive your message. You’re doing fine! 🙂
      Sorry I didn’t respond any sooner. Great to hear from you and have your support!
      Liefs, Jules
      Ps: ik weet dat het niet hoeft, maar ik vond het leuk om even in het Engels te reageren. 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s