Beetje chemische nasmaak

Oei… Ik heb Toch wel een beetje last van die beenmergpunctie. De plaats op mijn bekken voelt beurs aan en ik heb wat moeite met bukken. Het lag ook niet zo lekker, dus slapen ging niet al te best. Tot overmaat van ramp vond Sophie het nodig om ons vannacht anderhalf uur wakker te houden: “Ga je nu lekker slapen?” “Nei!!!” 😐

Vanmorgen weer even lekker gewerkt. Ik had een sessie gepland met de Grote Clubactie en gelukkig kon ik m’n hoofd er goed bij houden.

Ter voorbereiding op de CT-scan vanmiddag mocht ik vanaf 12:00 uur niets meer eten en moest ik elk half uur contrastvloeistof drinken. Een transparant goedje aangelengd met water. Het ruikt naar anijs, maar -geloof me- zo lekker smaakt het niet… Vooral de nasmaak was een beetje chemisch.

Om half drie meldde ik me netjes bij de poli radiologie. Ik mocht plaatsnemen in de wachtkamer. Met nadruk op “wacht”. Pfff, wat duurde dat lang zeg… Dat vondt de zuster ook, dus met excuses. Dat maakt natuurlijk alweer veel goed.

De Scan zelf ging heel vlot. Ik moest eerst nog 3 (1) glazen water drinken, uitkleden, infuusje aanleggen – deze dame deed dat gelukkig weer erg soepeltjes, nog wat extra contrastvliestof d’r in en scannen maar. Binnen 15 minuten stond ik weer buiten.

Wat ik wel opmerkelijk vond is dat je gedurende de scan ergens een seconde of 20 je adem moet inhouden. Voor mij geen probleem, maar zou het dat lieve 80-jarige dametje waar ik gisteren de kamer mee deelde ook lukken?

Alle onderzoeken zitten er gelukkig weer even op. Donderdag 11 februari krijgen we de uitslagen en ik ga er vanuit dat we dan ook snel het behandelplan vaststellen.  Nu eerst heerlijk naar de bergen!

@Dirk: 90 cm in het dal en 210 op de berg. Sneeuwkwaliteit: poeder. Verwachtingen: morgen en zaterdag sneeuw, daarna halfbewolkt met een zonnetje… 😀

Advertenties

15 comments

  1. Hoi Jules, Via Liselotte ben ik op de hoogte gebracht van je site. Ik zie dat je mijn site gezien hebt. Goed te horen dat je zo positief bent. Er is ook geen reden om dat niet te zijn, anders dan dat de periode die komen gaat soms best zwaar zal zijn, maar hopelijk ook mee zal vallen. Al reageert iedereen anders op de chemo’s, denk ik dat ze tegenwoordig heel veel kunnen. Ik vond de chemo’s zelf best zwaar, maar daarna werd het snel beter. En de tijd gaat enorm snel. Ik ben nu net klaar met alle behandelingen en kijk positief terug op afgelopen periode, al waren sommige tijden best (emotioneel) zwaar. Heel veel succes en sterkte en zorg vooral goed voor jezelf. Groeten, Kim

    1. Hoi Kim,
      Bedankt voor je reactie. Erg leuk en erg toevallig natuurlijk dat we Liselotte allebei kennen. Toen ik jouw weblog las en zag dat jij in Stockholm woont viel het kwartje niet meteen.. maar ik had het kunnen weten. 🙂
      Ik zie wel wat er op me af komt. Ik hoop maar dat ik me emotioneel net zo goed hou als dat nu gaat. Het belangrijkste is natuurlijk dat ik beter wordt, maar ik vind het ook wel erg belangrijk dat mijn 2 kleine meiden er niet teveel last van hebben.
      Nogmaals bedankt en jij heel veel succes met je herstart!
      Jules

      1. Qua emoties, die zullen komen en gaan. Soms is het even zwaar en andere momenten gaat het prima. Probeer ze te blijven uiten, dat lucht vaak op en dan ben je er maar vanaf.

      1. Wat geestig. Toen ik zag dat je vrouw Shakira heet en dat jullie in Rotterdam wonen, dacht ik meteen aan Shakira Borst. Wat toevallig! Doe haar de groeten terug en heel veel sterkte voor haar ook! Je gaat er zeker goed doorheen komen! Blijf positief, dat scheelt een heleboel!

  2. Jeetje Juul, ik las net op m’n wall wat er allemaal aan de hand is. Da’s heftig! Ik heb gelijk heel je blog door gespit. Knap hoe je er in staat! Geniet van je skkvakantie met je 3 mooie meiden!

    Liefs, Lotje

  3. Hoi Jules,

    Je hebt me gisteren verteld wat je overkomt. Ik ben me natuurlijk lam geschrokken. Ik heb veel respect voor je strijdlust en moed. Ik ga je volgen en steunen waar ik kan. Geniet van je gezin en de sneeuw. We spreken elkaar snel!!

  4. He Jules,
    Kom via hyves op je weblog terecht en wist niet wat ik las, tuurlijk komt deze ziekte in de wereld voor en bij bijna iedereen ook in de directe omgeving, maar het blijft schrikken als je weer geconfronteerd wordt met een bekende die dit monster met zich meedraagt. Ontzettend knap hoe je er over schrijft en hoe je er mee omgaat, heel veel sterkte de komende periode en ik blijf je volgen via je log.
    Liefs,
    Fleur

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s