Hoe het allemaal begon

Afgelopen zomer (augustus 2009) waren we op vakantie in Portugal. Een heerlijke vakantie. Lekker relaxen met de kids en gezellig met mijn ouders en met vrienden die langskwamen.

Ik weet het nog goed. Ik lag op een bedje bij het zwembad en voelde in mijn hals ineens een bobbeltje. Natuurlijk schoot er direct van alles door me me heen. Ook het woord kanker. Ik heb er niet te lang bij stilgestaan, omdat ik wel vaker last had van opgezette klieren bij verkoudheid enzo.

Een paar weken later, weer in Nederland, was de bobbel nog niet verdwenen. Hij was ook niet groter geworden, maar ik ben er toch maar mee naar de dokter gestapt. Ik had nog wat andere kwaaltjes, dus daar konden we het dan meteen even over hebben. De huisarts reageerde vrij laconiek. De klier was niet hard en zat niet vast, dus geen paniek. Als de knobbel over een paar weken nog niet weg zou zijn, moest ik maar terugkomen. Dat was 17 september 2009.

Natuurlijk heb ik er daarna te lang mee doorgehobbeld. De knobbel ging niet weg. Op een gegeven moment had ik er eigenlijk geen erg meer in dat die knobbel er zat. Tot het moment dat ik een stevige verkoudheid kreeg en ineens een aantal klieren bij de oorspronkelijke klier pijnlijk werden. Reden om weer naar de huisarts te stappen. Opnieuw was haar reactie vrij laconiek, maar ze wilde graag meewerken aan een bloedonderzoek. Inmiddels is het 16 november.

In mijn bloed was niets te vinden. Een week later – op 25 november 2009 – zat ik bij de internist. Na wat fysiek onderzoek en het beantwoorden van een aantal vragen stelt hij voor opnieuw een uitgebreider bloedonderzoek te doen, aangevuld met een echo van de hals en maagstreek en een thorax foto (röntgenfoto van de borstkas).

Al deze onderzoeken vinden plaats in de dependance van het IJsselland ziekenhuis in Nesselande. Dat is ideaal: het is 3 minuten fietsen van huis en je hoeft nooit te wachten. Echt geweldig. De echo en foto worden gemaakt op 14 december.

Op 23 december heb ik weer een afspraak bij de internist om de uitslag te bespreken. Ik was die afspraak glad vergeten, waarop de internist  mij opbelt met de terechte opmerking “je bent er lekker mee bezig”. Dat was ik dus ook niet. Ik volde me niet ziek, dus waarom zou ik?

Uit het bloedonderzoek kwam niets naar boven wat de zwelling verklaart. Op de echo’s zijn wel duidelijk zwellingen te zien die te groot zijn, zowel in mijn hals als in de buurt van mijn lever. De internist verwachtte niet dat het ernstig zou zijn, maar wilde puur uit voorzorg een biopt nemen van de opgezwollen klier in mijn hals….

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s